Hero,
Bata pa lamang ako ay nandiyan na sya. Hindi ko pa alam kung ano ang pangalan nya noon. Ang naaalala ko lang ay madalas syang tinitingnan ng mga kamag-anak ko pero wala akong pakialam dahil akala ko ganoon rin sila. Isang araw ay namulat na lang ako sa malungkot na katotohanan na iba pala sya. Natatakot syang mapagtawanan ng iba kaya gumawa kami ng isang makapal na kanlungan kung saan kami lamang ang magkasama. Walang ibang pwedeng pumasok. Hanggang sa dumating ka. Tinanong mo ako kung anong pangalan nya subalit hindi ko alam kung ano ang sasabihin sa'yo. Kahit ako ay hindi rin alam kung sino sya.
Hindi ba pwedeng hwag mo na lamang syang pansinin? Hindi mo naman sya kailangan, diba? Ayaw ko rin sa kanya pero wala naman akong magagawa eh. Kaming dalawa ay iisa. Kahit anong gawin ko para makawala ay mananatili pa rin akong nakagapos sa kalungkutang kanyang dala.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment