Labing anim na taon ako nang sinimulan kong habiin ang isang pangarap na pinukaw ng gurong nagpakilala sa akin sa mundo ng panitikan. Ang pagkamulat na ito rin ang naging hudyat ng pag-iiba ng mga kasuno ko sa huling taon ko sa mataas na paaralan. Sa mahalagang transisyong ito ay nakilala ko ang dalawang taong magiging kasama ko hindi lamang noong hayskul kundi pati na rin sa pagharap ko sa buhay. Mahigit tatlong taon ko na silang kakilala noong panahong iyon subalit hindi ko inakalang magiging malaking bahagi sila ng aking buhay. Nakakasama ko na ang isa sa mga pakasam at mga gala noong unang taon pa lamang. Subalit ang isa ay hindi ko naisip na makakasundo ko pala dahil na rin sa malamig pagtuturingan noong mga unang taon na impluwensya ng mga dati kong kasama.
Pinagsama kaming tatlo ng iisang pangarap. Naging daan ang bawat gabing ginugol namin bilang paghahanda sa pangarap na iyon para mas makilala pa ang isa't-isa. Hindi ako natakot na malaman nila ang mga kahinaang nagtatago sa likod ng matapang at palaban kong katauhan. Masaya kaming kumakain ng binatog, mani, pipino o kung ano mang dumaang inilalako sa kalsada habang pinagkukwentuhan ang nakaraan at mga plano para sa kinabukasan. Tinakluban ng ugnayang ito ang lahat ng masasama kong karanasan pagdating sa pakikisama at binigyan ng mas malalim na kahulugan ang salitang "pagkakaibigan."
#############################################
Isang paggunita sa siyam na taon na pagkakaibigan.
Malayu-layo na rin
Ang ating narating
Di na matitinag
Ang samahan at pag-ibig
Mabibilang mo ba
Ang mga taong
Lumipas
Sa pakiwari ko’y
Isa lamang sandali
Puno ng liwanag
At dilim
Magkahalo lagi
Ang pait at tamis
Hinarap natin
Ang hamon ng kahapon
Di man sigurado
Ang kinabukasan
Kasama by Bridge
Wednesday, July 21, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment