Philippines VS Philippines

Una kong napanuod ang India vs India campaign noong inirepresent ko ang aming kumpanya sa isang panel meeting kung saan pinag-usapan ang mga detalye at implementasyon ng scholarship program na pinangungunahan ng TESDA. Layunin ng proyektong ito na makatulong ang gobyerno sa Semiconductor Industry na lubhang naapektuhan ng financial crisis sa pamamagitan ng pagbibigay ng libreng training sa mga engineers at technicians ng mga semiconductor company. Ang panel ay binubuo ng mga dalubhasa mula sa Semiconductor industry, mga multi-national company at malalaking unibersidad. Isa sa maiaambag namin bilang isang kumpanya na nangunguna pagdating sa Agham ng Radio Frequency (RF) ang imbita ng technical mga expert mula sa Germany na magbabahagi ng kanilang kaalaman. Bago magsimula ang meeting ay ipinakita muna sa amin ang video campaign na ito na ginawa para sa ika-animnapu't dalawang anibersaryo ng kalayaan ng India. Halos iisa ang naging tugon ng lahat matapos itong mapanuod, ang ating bansa, katulad ng India, ay dalawang Pilipinas na naglalaban..

Mahigit tatlong daang taon tayong naging bihag at alipin ng Espanya bago natin maideklara ang ating kalayaan. Isang huwad na kalayaan. Pagkatapos nito ay napasailalim naman tayo ng Amerika. Inagaw, sinakop at ginahasa ng Hapon sa paniniwalang sila ay isang "Divine Race." Muling binawi ng imperyalistang si Uncle Sam at binigyan ng kalayaan. Isa na namang huwad na kalayaan. Minsan ay nanguna tayo sa Asya subalit dahil sa pagtatalo ng dalawang Pilipinas ay unti-unti tayong bumagsak at kinain ng sarili nating kasakiman at kawalan ng pagmamahal sa bayan. Matapos ang dalawang dekada sa ilalim sa karahasan ng Martial Law ay umasa ang lahat na makakabangon na ang Pilipinas. Naupo si Corazon Aquino bilang kauna-unahang babaeng presidente at dumanas ng sunud-sunod na kudeta ang kanyang pamumuno subalit nalampasan nya ito. Sumunod si Ramos, si Erap at si Gloria, at tuluyang nabaon sa utang ang Pilipinas. Tuluyang dumami ang mga naghihirap. Tuluyan namang dumami ang pera pulitikong walang habas na kumakain sa yaman ng ating bayan.

Sa mga proyektong hinawakan ko sa para gobyerno at sa mga pribadong kumpanya ay nakita ko ang mukha ng dalawang Pilipinas na naglalaban. Ang isang Pilipinas ay nagpupumiglas sa pagkakatali. Ang isang Pilipinas naman ay ang siyang taling pumipigil. Ang isa ay naniniwalang kaya nyang makaalpas at umunlad kasabay ang ibang bansa sa Asya. Ang isa naman ay nilamon ng kanyang mga kahinaan at pagdududa, hindi kilala ang kanyang sarili, ang kanyang kasaysayan at ang kanyang mga kakayahan. Ang isang Pilipinas ay kumikilos para sa kanyang kinabukasan samantalang ang isa naman ay reklamo nang reklamo sa dahil kahirapang kinasasadlakan. Ang isang Pilipinas ay nakatingin sa ilalim ng bangin, punong-puno ng pagaalinlangan. Ang isang Pilipinas naman ay nakatingala sa langit at sinasabing "Oras na para lumipad!!"

#####################################################



"There are two Indias in this country. One India is straining at the leash, eager to spring forth and live up to all the adjectives that the world has been showering recently upon us. The other India is the leash. One India says, give me a chance and I’ll prove myself. The other India says, prove yourself first and may be then you’ll have a chance. One India lives in the optimism of our hearts. The other India lurks in the skepticism of our minds. One India Wants. The other India Hopes. One India Leads. The other India Follows. But conversions are on rise. With each passing day more and more people from the other India have been coming over to this side. And quietly, while the world is not looking, a pulsating, dynamic new India is emerging. An India whose faith in success is far greater than its fear of failure. An India that no longer boycotts foreign made goods but buys out the companies that makes them instead. History, they say, is a bad motorist. It rarely ever signals its intentions when it is taking a turn. This is that rarely ever moment. History is turning a page. For more than half a century, our nation has sprung, stumbled, run, fallen, rolled over, got up, dusted herself and cantered, sometimes lurched on. But today, as we get into our 60th year as a free nation, the ride has brought us to the edge of time’s greatest precipice. And one India – a tiny little voice at the back of the head – is looking down at the bottom of the ravine and hesitating. The other India is looking up at the sky and saying – It’s Time To Fly !!!"